Centrum voor de Sociale Leer van de Kerk - CSLK






RSS en Delen

link naar de RSS Feed van de laatste nieuwsberichten meld deze pagina op Twitter meld deze pagina op Facebook

Encycliek Populorum Progressio 50 jaar

Over de ontwikkeling van de volken

gepubliceerd: maandag, 20 maart 2017
Encycliek Populorum Progressio 50 jaar

Op het CSLK Blog geeft Victor Scheffers, voorzitter van het CSLK, een beschouwing over 50 jaar Populorum Progressio. Hij stelt in zijn slot dat met de integratie van Justitia et Pax in het nieuwe Vaticaanse dicasterie Ad Integram Humanam Progressionem Fovendam, paus Franciscus de Kerk een nieuw instrument heeft gegeven om de basisgedachte uit Populorum Progressio, “de bevordering van de integrale ontwikkeling van iedere mens”, centraal te stellen in de toepassing van de Katholieke Sociale Leer.

Hulpbisschop mgr. J. Hendriks schrijft het volgende op zijn website:

Op 26 maart 2017 vieren we de vijftigste verjaardag van de Encycliek Populorum Progressio van de Z. Paus Paulus VI. In het licht van onder meer de vluchtelingen­proble­matiek zou deze Encycliek herlezen moeten worden. De paus zelf voorspelde dat velen zijn document een ‘utopie’ zouden vinden (n. 79). Maar de Gemeenschap van Sant’ Egidio geeft concrete invulling aan dit verlangen naar een meer solidaire wereld door de ‘Humanitaire corridors’.

Kernzin uit het document: ontwikkeling is de nieuwe naam voor vrede. Juist deze dagen kwam het bericht dat ook Frankrijk meedoet met het initiatief van de humanitaire corridors die voorzien in het screenen van vluchtelingen die op een veilige manier in veiligheid worden gebracht.

Ontwik­ke­lingssamen­werking

De voorstellen van de Encycliek Populorum Progressio waren nogal radicaal. Toch kreeg de Encycliek een breed en warm welkom bij verschijnen al werd de grote lijn van dit schrijven niet in de daad om gezet. Zeker, we zijn in de lijn van Populorum Progressio naar het bijstaan van arme landen meer gaan kijken als ‘ontwik­ke­lingssamen­werking’ dan als paternalistische hulp aan arme mensen.

Inter­nationale solidariteit

Maar de wereldsituatie is nog ver van een inter­nationale samen­werking met een nieuwe rechtsorde en een (versterking van) universeel gezag, zoals de paus voorstelt; de inter­nationale solidariteit die volgens de paus bevorderd moet worden met alle middelen - ook door geld en goederen te delen en daar zelfs extra belastingen voor op te leggen in de rijke landen - is ver te zoeken.

Als mensen geen toegang krijgen tot welvaart...

Maar wat zeker herkenbaar is, zijn de gevolgen die de paus schetst, als we niet tot een eerlijker verdeling van de welvaart komen en alle mensen niet tot dezelfde middelen en mogelijkheden toegang krijgen: verstoring van de vrede, vluchtelingenstromen. Als we niet in staat zijn een globale samenleving te scheppen waarin ieder mens mee kan doen, zullen we dan wel in staat zijn de muren hoog genoeg te bouwen om ieder buiten te houden die van onze welvaart wil proficteren?

Citaten

Enkele kerncitaten uit de Encycliek:

De al te grote economische, sociale en culturele ongelijkheid tussen de volken, is de oorzaak van spanningen en conflicten en levert een groot gevaar op voor de vrede (n. 76).

Deze inter­nationale samen­werking op wereldniveau vereist instellingen, die haar voorbereiden, ordenen en er leiding aan geven om tenslotte te komen tot een nieuwe juridische orde, die algemeen wordt aanvaard (n. 78).

Het ontwik­ke­lingswerk, ondernomen in een gemeen­schappelijke arbeid, zal de volken dichter bij elkaar brengen, wanneer alle burgers, vanaf de regeringsleiders en gezagsdragers tot en met de eenvoudigste expert, bezield zijn door broederlijke liefde en het oprechte verlangen koesteren, een universele wereldbeschaving op te bouwen. Dan zal een dialoog kunnen beginnen, die als middelpunt heeft niet de producten of de techniek, maar de mens zelf (n. 73).

Staatslieden, op u rust de plicht, in uw gemeen­schappen het elan te wekken voor een nauwere wereldsolidariteit en de burgers ertoe te brengen om de nodige belastingheffing op hun luxueuze uitgaven te aanvaarden teneinde de ontwik­ke­ling van de volken te bevorderen en de vrede te handhaven (n. 84).

(bron: www.arsacal.nl)